Mijn hele verleden krijg ik over me heen.
Mijn hele verleden bevindt zich in deze kamer.
Ik vond jou.
Alle vrouwen met wie ik ben geweest, vallen in het niet bij jou.
Ik ben ontkleed.
Ik zie jou als mijn patiënt.
Ik behandel jou. Ik ben ook ontkleed.
Ik zocht en zocht naar jou...
Ik wil jou leren kennen.
Ik ben dol op mijn werk.
Er zijn regels.
Die beschermen ons.
De beweging van je handen.
De wijsheid van jouw handen is mijn rustplaats geworden.
Kortstondige vrede.
Zo zachtjes kapot gemaakt.
Doe je masker af.
Je hebt nog ongeveer een uur.
Zullen we de piercing doen?
Ja.
Ik ben er bijna.
Wil je kijken? - Ja.
Het is een beetje dieper dan de vorige keer. - Ja.
Wil je er nog een proberen? - Ja.
Super.
Hij zit erdoor.
Stil blijven liggen.
Stilliggen.
Dit is het leukste gedeelte.
Ik heb wat opgeschreven. - Zoals gewoonlijk.
Weet je nog, vorige week? Toen de telefoonlijnen uitlagen?
God, ja. Ik verloor een hele dag werk. Ik zat gelijk zonder geld.
Ik belde jou die dag.
Weet ik. Je hebt het al gezegd.
Ik kan me niet schelen dat de zaak dichtgaat, maar...
wel dat ik jou nooit meer zou kunnen bereiken.
Ik hou ermee op eind van de maand.
Misschien kunnen we elkaar ook hierbuiten nog ontmoeten.
Je weet dat ik dat al heel lang wil. - Ja, dat weet ik.
Hoe gaan we dat dan aanpakken?
Geef me je nummer, dan bel ik je.
Ik zal je mijn kaartje geven.
Oké, luister. Hij zei echt om één uur.
Denk je dat ik dat verzin? - Ik zeg alleen dat Jef vrijdags niet komt.
Er moet een misverstand zijn. - Een misverstand?
Ja, het is een misverstand. Het spijt me.
De directievergadering is om drie uur, hè? - Ja.
De post stapelt zich op.
Je komt maar net binnen en je lijkt nu al aan een valium toe, Peter.
Ik spring straks wel even binnen.
Wat is er aan de hand?
Sorry dat ik je hiermee lastigval...
maar wat zeg ik tegen die mensen van Oxford aan de telefoon?
Over?
Die jongen die zichzelf wat aandeed in het gebouw.
Juist... Ik kan alleen maar zeggen dat hij zei wat we allemaal al wisten.
Ze gaan hem laten vallen en daar reageerde hij overdreven op.
Wil jij zeggen dat hij zelfmoordneigingen had?
Hangt ervan hoe je het interpreteert. Hij kwam net uit therapie.
Nog iets? - Nee.
Bedankt.
Bedankt voor je oproep. Geen boodschappen...
Nee, relax. Laat maar staan.
Scheelt er iets? Je zegt zo weinig de laatste tijd.
Ik heb zo veel aan m'n hoofd.
In de kliniek?
Onder andere.
Heeft het iets te maken met het feit dat May is gaan studeren?
Nee, hoor.
Maar nu ze weg is, voel ik me wel ouder.
Ik heb het zelf ook best druk.
Als ik dit boek deze zomer niet afkrijg...
Het is niet alleen m'n werk.
Wat is er dan?
Er is een Meesteres bij wie ik langsga.
Ik bedoel, ik zie al een tijdje één bepaalde Meesteres.
Ze zei me onlangs dat ze ermee gaat kappen.
Ik ben erg...
gehecht aan haar.
Is het...
Is het persoonlijk of professioneel?
Die gehechtheid die je aan haar hebt?
Beide. - Beide?
We willen eens afspreken voor een tas koffie, als ze gestopt is.
Wil je me nou zeggen dat je jezelf wijsmaakt dat het daarbij zal blijven?
Nou, daar zal het ook bij blijven.
Ik zou niet willen dat jij er iets anders achter zoekt. Ik wilde het je gewoon vertellen.
Hallo?
Ik zei je toch dat ik je zou bellen.
Hoi. - Sorry, ben ik te laat?
Nee, helemaal niet.
Hoe gaat het met je?
Het is raar om jou buiten te zien.
Hoezo?
Ik zie dat jij je ook ongemakkelijk voelt.
Nou ja, ik ben wel wat nerveus.
Dat is goed.
Een glas witte wijn, alsjeblieft. - Voor mij ook.
Je zei aan de telefoon dat je vrouw de hele zomer weg is?
Ze is naar Nova Scotia, om te schrijven.
Dat is vast moeilijk voor je, dat je vrouw zo lang wegblijft.
Ik ben eraan gewend. Ze gaat er elke zomer naartoe.
Betekent dat dat je dit al vaker hebt gedaan?
Wat gedaan?
Wat wij nu doen.
Nee.
Niet met iemand die ik ooit eerder zag.
Dit is stom. - Wat?
Dat wij zitten te praten. Dit hele gedoe...
Ik kan beter gaan. - Suzanne...
Ik moet gaan.
Ik heb me er nooit goed bij gevoeld hoe wij elkaar hebben ontmoet.
We hadden elkaar nooit anders kunnen ontmoeten.
Dat verandert niks aan wat ik daarbij voel.
Wat wil je van mij?
Niets.
Nou, dat is niet waar. Ik wil wel dat je met me praat.
Jij wil mij leren kennen.
Ja.
Weet je nog dat ik je over een man vertelde die van extreme bondage hield?
Octo Harry?
Er is iets met hem gebeurd, drie weken voor ik opstapte.
Hij was een van m'n eerste vaste klanten. Ik mocht hem niet echt, maar...
ik liet hem altijd toe me te zien. Uit een of andere perverse loyaliteit.
Maar de laatste keer was het niet alleen zo dat ik hem niet mocht.
Ik walgde van hem. - Wat wilde hij dat je deed?
Nee, dat was het niet.
Ik vond dat hij het verdiende om vernederd te worden, om klappen te krijgen.
Vond hij ook dat hij dat verdiende?
Ik vond het fijn om hem pijn te doen, Peter.
Je bedoelt dat je dat gevoel nooit eerder had?
Ik ontdekte dat ik geen afstand kon nemen van m'n werk.
Had ik daar iets mee te maken?
Ik weet dat wij te close zijn geworden.
Het is laat.
Ik voel me hier gelukkig.
Ik ben graag bij jou.
Ik ook bij jou.
Suzanne, stop.
Wat is er?
Geniet jij ervan? - Natuurlijk wel.
Ik was er niet zo zeker van.
Ik ben er even niet...
Wie is het?
Robert.
Heb je gekozen?
Diana.
Ik kan nu je bijdrage in ontvangst nemen. - Oké.
Maak het je gemakkelijk, neem je positie in. Meesteres Diana komt zo bij je.
Dank je.
Jij hoort te knielen.
Ik wilde eerst graag even babbelen.
Kniel voor me neer, dan houd ik een consultatie.
Waar hou je van?
Ik word graag uitgerokken.
Op een rek of op een bed.
Soms over een paard heen.
Vroeger ging het meer om de pijn. Nu gaat het meer om het erotische gedeelte.
Weet je wat een beugel is? - Ja, daar hou ik van.
Maar wat ik bedoel is de eerste regel tot succes.
Ik moet aangeraakt worden waar ik pijn heb.
Oké.
Spreid je benen.
Verder.
Word je zo voldoende uitgerokken? - Nou, ja...
Ik heb maar kleine tepels.
Ik vind ze wel.
Heb je een piercing?
Nee, dat heb ik nooit geprobeerd.
Van naalden ga ik van m'n stokje.
Spijtig, ik hou van piercings.
Dat was een zalige sessie.
Dank je. Ik vond het ook fijn.
Welke dagen ben jij van dienst?
Woensdag namiddag en donderdag en vrijdagavond.
Maar als je op voorhand belt, kan ik ook wel op een andere dag komen.
Robert is niet mijn echte naam... Ik heet Peter.
Is Diana jouw echte naam?
Wat denk jij? - Vast niet.
Wat doe jij, Peter? - Ik ben therapeut.
Werkelijk? - Je lijkt verrast.
De meeste therapeuten geven dat niet meteen toe.
Ben je getrouwd? - Ja.
Spelen jullie samen? - Nee.
Maar zij weet dat ik dit doe.
We komen zo.
Het is geen affaire.
Dat zou ik nooit kunnen.
Mijn man, Chris, komt van een erg rijke familie en...
hij is heel wat jaren ouder dan ik.
Het gaat wel goed tussen ons, maar...
ik heb met hem nooit enig gevoel gehad dat je extase zou kunnen noemen.
Ik heb pas heel onlangs ontdekt wat een orgasme is.
We hadden zo'n groots diner met een aantal van Chris z'n klanten.
Met parking service en zo.
En op een gegeven ogenblik tijdens die avond...
werd ik de keuken in geroepen om een ruzie op te lossen...
over welk eten moest worden opgediend.
En ik zag de kamer met de spullen van de bedienden.
En toen iedereen de keuken uit was, ging ik die kamer in...
en ik opende een van de rugzakken.
En ik vond wat kleingeld in een van de zakken.
25 cent, tien cent, één cent...
Ik dacht dat ik ging flauwvallen.
Ik begon de muntjes tussen mijn vingers over elkaar te wrijven...
en toen duwde ik mijn nagels in het oppervlak van de muntjes.
Het voelde als een serie golven.
Toen wist ik het.
Dat was vast heerlijk.
Zeker.
Ben je nog verder gegaan met deze ervaringen?
Ik voelde me meteen zo schuldig dat ik het nooit meer wilde proberen.
Maar ik deed het wel. En na een tijdje voelde ik me er niet meer schuldig om.
Maar ik wil nog steeds graag weten...
waarom ik mijn genot zo moet ervaren. Want dit is toch raar.
Mag ik jou iets vragen uit nieuwsgierigheid?
Ja.
Heb je de muntjes gehouden?
Nou, ik had er toen nog niet veel nodig.
Ik zou ze nooit hebben willen teruggeven.
Je hebt niet eerst aangebeld.
Sorry, vergeten.
Als je niet oplet, ga je je sleutel nog moeten teruggeven.
Ik hoop dat je dat niet meent.
Ik wil gewoon graag weten dat je naar boven komt. Is dat zo veel gevraagd?
Waar gaat dit eigenlijk over?
Mijn recht op privacy.
Onzin.
Suzanne, ik kan tegenwoordig niks goed doen bij jou.
Wil jij even zeggen dat ik terugbel, alsjeblieft?
Hallo?
Ze is er nu niet. Kan ik een boodschap doorgeven?
Juno?
En ze heeft je nummer?
Geef maar.
Dit is die vrouw waar je voor hebt gewerkt, hè?
Hoi, Juno.
Probeer het nog een keer. Ik weet dat je het kan.
Drie.
Laten we het anders proberen. - Ik wil niet.
Laten we nou... - Ik wil niet!
Peter. - Nee!
Hoi, met Suzanne. Spreek maar een boodschap in.
Suzanne, met Peter...
Kunnen we elkaar straks zien?
Vind jij dat een goed idee?
Ik wel. Bel je me terug zodra je de kans ziet?
Ja?
Lisa, hoi.
Er staat hier iemand van de directie. - Shit.
Ik ben hier helemaal nog niet klaar mee.
Ik heb gezegd dat ik niet zeker wist of je er nog was.
Als je 't niet erg vindt... - Geen probleem.
Bedankt.
Doe je ogen nu maar open.
Je verzette je vandaag, Peter. - Ja, ik weet het.
Ik weet het...
Laat de controle los. Kom op, jij bent ervaren. Jij weet hoe het moet.
Jij hebt echte rennersbenen, er is maar weinig om iets aan vast te maken.
Laat je lichaam de weg aangeven.
Ik wil apart genomen worden.
Dank je.
Ben je klaar om mij te aanbidden?
Ja.
Ja?
Ja.
Het jaar dat ik 16 werd, was het vreselijkste jaar van mijn leven.
Ik kwam net aan uit Duitsland, m'n vader achterna, maar...
het huwelijk van mijn ouders was een ramp en we gingen er meteen weer vandoor.
Hij kwam mij en mijn broer soms wel opzoeken.
Maar enkele maanden later botste hij ineens tegen een vrachtwagen.
Dat was me wat.
Waren jullie close? - Met pap?
Ik was zijn lieveling en dat wilde ik zo houden.
Ik flirtte misschien wel 's met hem.
Ik ben er eigenlijk wel zeker van.
Is er ooit iets... - Nee.
Niet met hem.
Maar mijn moeder haatte het altijd hoe close wij waren.
Ze was jaloers. Ze strafte altijd iedereen...
voor haar eigen ongeluk.
Zo strafte ze mij en mijn broer toen mijn vader stierf.
Ze was zo koud en harteloos. - Soms als mensen in shock zijn...
Luister, Peter, ik heb een therapeut. Ik zie haar elke week, ik hoef geen andere.
Ja, natuurlijk.
Sorry, ik wilde niet zo bot zijn.
Ik moet gaan. - Ik roep een taxi.
Nee, ik wandel graag. - Ik wandel met je mee.
Nee, ik wandel graag alleen.
Stop.
Laat me alsjeblieft doorgaan.
Laat me jou ruiken.
Liggen.
Liggen, Peter. We hebben nog maar een paar minuten.
Ik weet nog dat ik me die zomer enorm verveelde.
En ik was als de dood om nieuwe vrienden te maken.
Uiteindelijk trok ik op met een zekere Tim.
Ik vond hem best leuk.
Maar ik wilde vooral niet die nieuwe meid zijn met dat rare accent.
Toen ik hem een pijpbeurt had gegeven, was ik zo trots op mezelf.
Ik weet niet of Tim het opzettelijk zo tegen iedereen had verteld...
of dat het een roddel was.
Maar dat maakte toen ook al niets meer uit.
Waarom vertel ik jou dit?
Jij hoort dagelijks zulke verhalen.
Dat heeft geen belang. Ik zou zeggen...
als het niet nog steeds pijn doet, zou je er niet over begonnen zijn.
Kom op, Peter. Ook jij moet nog met dingen zitten waar je je vroeger aan ergerde.
Natuurlijk.
Wat dan? Vertel.
Dingen op school... Schoolzaken.
Dingen die ze maar niet wilden begrijpen.
Ik probeerde wel.
Telkens als ik iets zeg, lijkt het er verkeerd uit te komen.
Het is beschamend.
Ik kan er zo boos om worden.
Zelfs nu, als mensen...
me corrigeren hoe ik iets zeg, lach ik het snel weg.
Maar ik word steeds banger dat het erger wordt.
Jezus, luister 's naar ons.
Wat?
Hoe wij over onze kindertijd praten.
Mensen praten altijd tegen mij over zulke dingen.
Daarom moeten wij over andere dingen praten.
Ik luister graag naar jou.
Ik denk dat we nu al vaak genoeg hebben ondervonden...
dat jouw bedoelingen niet zo onschuldig zijn, Peter.
Wat scheelt er? - Niets.
Mag ik je niet aanraken?
Het gaat om wat ik erachter zag.
Wat zag je dan?
Dat je nog veel meer wilde.
Tijdens onze sessies... - Dat was ik niet.
Jij wilde ook met me uit.
Weet ik.
Ik wil het alleen op mijn manier doen, oké?
Ik ga naar huis.
Doe mijn benen nu.
Zal ik deze uittrekken?
Je weet dat dat tegen de regels is.
Daar hoeven wij ons niet meer aan te houden.
De regels dienen om ons te beschermen.
Dat weet ik.
Jij slaapt toch ook niet met je patiënten?
Dat is niet hetzelfde. - Voor mij wel.
Tijd om af te rukken.
Ik wil dat je voor me klaarkomt.
Nee...
Suzanne... Suzanne...
Dag, schat.
Je ziet er prachtig uit.
Krijg ik geen kusje?
Te laat, ik zit al.
Wat wil jij?
Een capuccino déca, alsjeblieft.
Geen cafeïne? Je bent veranderd.
Vertel 's...
Wat doe jij sinds je bij ons bent weggegaan?
Ik werk vooral aan mijn kunst. - Is dat alles?
Dat is al heel wat.
Vast wel, ja.
En je vriendinnetje?
Wat is er met haar?
Ik dacht altijd dat jij voor een man zou kiezen.
Maar daar heb je vast nog tijd genoeg voor.
Ik kom niet terug voor jou werken, hoor.
Dat weet ik wel, schat. Nee, nee...
Ik heb iets specifieks dat jou misschien wel zou kunnen interesseren.
Iets heel lucratiefs.
Hier in Philadelphia. Een oude vaste klant.
Je kan er genoeg mee verdienen om twee of drie maanden voort te kunnen.
Wordt er nog naar me gevraagd?
Ja. Ze missen je.
Ik vraag me af of je zelf weet waarom je hier zo goed in bent.
Waarom de klanten jou echt missen.
Jij kon echt een gevoel van intimiteit creëren.
Valse intimiteit.
Maar daarom bleven de klanten terugkomen.
Misschien.
Maar wat zou het?
Je bent nog steeds pervers.
Er zijn meer manieren om dat uit te drukken.
Het spijt me, Juno. Ik kom niet terug.
Zoals jij wil.
Je bent toch niet boos op me?
Daar hebben we beiden niks aan.
Hoi.
Met mij gaat het goed. Ik ben aan een nieuw doek begonnen.
Ik denk niet dat ik je al zo snel terug wil zien.
Weet ik.
Ik weet het... Ik heb alleen wat meer tijd nodig. En ik heb het nu erg druk.
Ik bel je wel.
Oké, volgende week klinkt goed.
Oké, jij ook.
Heb jij deze gelezen? - Nee.
Ik wel. - Werkelijk?
Lijkt die niet erg op die van vorig jaar? - Er staat echt niks nieuws in.
Kijk maar 's naar dit hoofdstuk. - Inderdaad.
Maar hij is ongelofelijk, zijn derde boek in drie jaar.
Heb je Psychoanalytic Thought gelezen deze maand?
Nee. - Mijn essay over tegenoverdracht bij jong volwassenen...
behandelt precies dezelfde thema's.
Nou, ik weet niet wat dit...
Hij heeft een goede uitgever. - Ja.
Waarom sta je altijd in een hoekje, Peter?
Je bent prachtig om naar te kijken. - Dank je.
Doe je ook mannen? - Meestal.
Ik heb al lang geen publieke scène meer gedaan.
Zoek je iemand om je over te halen?
Misschien wel.
Ben je hetero? - Ja.
Getrouwd? - Ja.
Hoe heet je?
Peter.
Ga naar de bar en haal me een fles water, Peter.
Nu!
Een flesje water.
Ben je er klaar voor? - Ik ben er klaar voor.
Wat wil je dat ik doe?
Ik wil dat je daarheen gaat, al je kleren uittrekt en op me wacht.
De mensen zullen kijken, maar ze mogen je toch niet aanraken. Dat weet je toch?
Ja. - Noem me maar Meesteres Terry.
Ja, Meesteres Terry.
Ga.
Aangezien dit onze eerste keer samen is, zal ik erg langzaam tewerk gaan.
Ik ga je polsen boeien, maar je voeten blijven gewoon op de grond.
Zeg: Dank u, Meesteres Terry. - Dank u, Meesteres Terry.
Handen omhoog.
Peter, Peter, relax.
De bedoeling is dat je het lekker vindt.
Het codewoord is 'genade'. Als je dat zegt, is de scène voorbij en gaan we niet verder.
Dan stoppen we. - Dank je, Meesteres Terry.
Zeg eens 'genade'.
Genade.
Brave jongen.
Je mag kiezen voor een blinddoek.
Ik houd m'n ogen liever open, Meesteres Terry.
Oké.
Kus dit. - Kussen?
Kus dit.
Wat vind je daarvan? - Lekker.
Genade. Genade.
Genade...
Ben je zeker?
Je kent mijn regel toch?
Ja, Meesteres Terry.
Sorry voor daarstraks. - Vond je mijn straf niet fijn?
Jij was super. Het lag aan mij.
Ik was niet zo in vorm vanavond.
Wel, ik ben hier de meeste weekends. Ik wil het graag nog 's met je proberen, Peter.
Als je wilt.
Bedankt.
Hoi, met Suzanne. Spreek maar een boodschap in.
Suzanne, nog 's met Peter.
Ik heb al een tijdje niks meer van je gehoord. Ik hoop dat alles in orde is.
Ik vroeg me af of we morgen nog eens konden afspreken.
Ik heb om 18 uur nog een patiënt, maar daarna ben ik vrij.
Bel me.
Ik mis je.
Heb jij mijn rode nagellak gezien?
Miko, hoor je me wel?
Wat is er?
Wie is Peter?
Een vriend.
Het klonk heel anders.
Die toon van jou staat me niet aan.
Was hij een klant?
Waarom denk je dat?
Waar heb je hem dan ontmoet?
Hij was vroeger een klant.
Maar ik heb wel meer mannelijke vrienden.
Je verandert van onderwerp. - Niet waar.
Jij doet alsof je niet weet dat ik ooit vriendjes had.
Hij was dus ook een vriendje? - Nee.
Verdraai de dingen niet zo.
Ik dacht dat je je klanten nooit buiten je werk zag.
Ik dacht dat dat een inbreuk was tegen de regels.
Ik werk daar niet meer, weet je nog?
O, je probeert er weer onderuit te komen, zoals altijd.
Maar ik zag schuldgevoel op je gezicht toen ik het je vroeg.
Ga nou niet weg, laten we...
Rot op, Suzanne. Rot toch gewoon op.
Ik heb om 18 uur nog een patiënt, maar daarna ben ik vrij.
Bel me.
Ik mis je.
Ja... Mag ik Juno, alsjeblieft?
Hallo, Walter.
Dat is een tijdje geleden.
Ja, Meesteres Diana, ik kom niet zo vaak meer aan de Oostkust.
Mag ik iets zeggen, Meesteres Diana?
Spreek.
Ik hoopte op de rode outfit. Je weet dat ik me ongemakkelijk voel bij zwart.
Vertel jij je Meesteres wat ze aan moet trekken?
Ik hoopte alleen, aangezien ik hiervoor betaal...
Dit is alles wat ik hier heb! Volgende keer kom je maar naar New York.
Sta op.
Doe deze om je enkels.
Kijk nou toch 's. Hoe onhandig...
Meesteres Diana...
Je moet zachter tegen mij praten.
Dat is belangrijk. Je toon is niet goed.
Als je zo tegen me blijft praten...
zal ik je moeten straffen met een bal gag.
Alsjeblieft, Meesteres, ik wil... - Zwijg!
Loop naar het rek en blijf daar staan.
Ik weet dat je naar me kijkt.
Ogen naar de muur.
Doe deze om je piemel.
Toe, Meesteres.
Vooruit, doe het.
Ik wil niet dat je op de vloer druipt. Dat is walgelijk.
Mag ik alsjeblieft iets zeggen, Meesteres?
Wat, Walter?
Het is belangrijk dat je me correct aanraakt. Dit is niet juist.
Ik ben het zat, Walter.
Open je mond.
Open je mond!
Ik heb hier vandaag geen zin in.
Ik heb er echt geen zin in.
En ik wil geen enkel geluid meer horen van jou.
Ik denk dat ik geen sessie meer wil tot je zweeptechniek serieus verbeterd is.
En ik denk dat je sessie afgelopen is, tenzij je voor nog een uur wilt betalen.
En jij moet echt aan je stem werken. Je toon is nog steeds niet goed.
Probeer mij niet te overtreffen, Walter.
Dank je.
Hallo?
Steve? Hoe gaat het?
Mam, pap - Ik blijf maar met die bootjes varen. Het is super.
Volgende halte: Rome. Ik bel jullie van daar. Liefs, May.
Nee, nee... Natuurlijk laat ik je weten wat er gebeurt.
Eigenlijk zou ik graag 's naar jou toe komen.
Heb je May al gesproken? Ze zit nu in Venetië.
Ik heb een postkaart van haar gekregen.
Wacht even, ik krijg een andere oproep.
Ja?
Suzanne?
Wat is er?
Jij hebt de reproducties uitvergroot uit dat boek dat ik je gaf.
Vind je het niet mooi?
Nee, ik vind het prachtig.
Sorry dat ik de laatste tijd zo weinig van me heb laten horen.
Het is niet erg.
Alles oké?
Nou, ik had gisteren een zware dag in de kliniek.
Ik ben dus wel blij dat ik nu hier ben.
Ik heb mijn moeder al een jaar niet meer gezien. Ze weet niets af van mijn leven.
Wat wou je haar dan zeggen over mij? Over ons?
Zij vraagt er vast niet eens naar.
Hoi.
Was je verloren gereden? - Nee. Waarom?
Hoelang zijn we dan onderweg geweest?
Geen idee, ik had je gewoon eerder verwacht.
We zijn recht hiernaartoe gekomen. En als Peter er niet bij was geweest...
dan had het nog veel langer geduurd.
Steve, dit is Peter.
Peter, leuk je te ontmoeten.
Zullen we naar binnen gaan?
Ja.
Waarom heb je me niks verteld over die biopsie?
Ik wilde er niet teveel heisa over maken tot ik het zeker wist.
Ik wil er graag bij zijn op je volgende afspraak.
Sorry voor deze verschrikkelijk morbide introductie in onze familie.
Nee... Het spijt me van je nieuws.
Ben je zeker dat je geen koffie wilt of zo?
Oké, goed dan. Ik kom even met je mee.
Waar ben je zolang geweest?
Ik heb het druk gehad met een nieuw kunstproject.
En je baan?
Die doe ik alleen maar om te kunnen leven.
Waar gaat je nieuwe kunstproject over?
Het gaat niet over één ding.
Het was lief van je vriend om je hiernaartoe te brengen.
Wat doet hij voor werk?
Hij is een therapeut.
Toch niet de jouwe?
Nee, maar wat heeft... - Word nou niet boos.
Ik meende het maar half.
Ik ben naar hier gekomen om over jou te praten, mam. Ik maakte me zorgen.
Spaar je bezorgdheid maar voor als het echt erg wordt.
Steven?
Hij helpt je wel met de logeerkamer boven.
We blijven niet slapen.
Kwam je helemaal hiernaartoe om dan weer te vertrekken?
Peter kan niet blijven.
Heb je mij geroepen, mam?
Je blijft toch wel eten, hoop ik?
Nou, wanneer krijg ik dat project een keer te zien?
Als je naar New York komt.
Woon je nog in diezelfde flat, naast die luide brug?
Ja, en zo luid is ze niet.
Zolang je maar gelukkig bent.
Dat ben ik.
Goed.
Peter, ik heb niet goed begrepen wat jij eigenlijk doet?
Hij analyseert mensen zoals wij.
Ik ben een therapeut.
Vind je dat niet deprimerend?
Nee. Waarom denk je dat?
Zie je wel, jij kan niet stoppen met mensen te analyseren.
Je mag gerust blijven slapen. - We moeten echt terug.
Wat?
Ik weet niet goed wat ik hier moet doen.
Ga dan naar huis. Ze kan je altijd bellen.
Ik bedoel in 't algemeen.
Bekijk het nou niet te pessismistisch. Veel mensen komen hier doorheen.
Hé.
Is die nou omdat ik niet blijf slapen?
Nee, maar het zou wel fijn zijn als jij er ook eens was als we je hulp nodig hadden.
Laten we dit stap voor stap doen, oké? Bel me morgen maar.
Weet je, jij blijft van haar maar verwachten dat ze verandert, en...
dat gaat niet gebeuren.
Dus moet ik maar veranderen. Bedoel je dat?
Vergeet het maar.
We praten morgen wel.
Bedankt voor vandaag.
Is alles oké? - Wat bedoel je?
Niks.
Wil je nog even mee naar boven komen?
Nieuwe berichten? - Ja, van patiënten.
En van je vrouw?
Nee.
Mag ik je kussen?
Ik laat me maar door weinig mensen kussen.
Ik wil jou doodgraag kussen.
Ik zal me er nooit goed bij voelen hoe wij elkaar hebben ontmoet.
Daar kunnen we niks meer aan veranderen.
Dat is het nou net.
Ik wil binnen in jou komen.
Waarom vroeg je me mee naar boven?
Toen we bij m'n moeder vertrokken, voelde ik me erg close met jou.
We kennen elkaar nu twee en een half jaar. - Nee, jij en Diana.
Wie heeft jou dan ontmoet?
Iemand die kikt op onderwerping.
Dat is niet eerlijk.
Toen je die boeken begon mee te brengen, werd je manipulatief.
Dat lag niet alleen aan mij, jij wilde ook met me uit.
En ik gaf je die boeken omdat ik dacht dat je ze misschien leuk vond.
Dat vond ik ook.
Dit is niet goed, Peter. Ik kan dit niet.
Spreek maar een boodschap in.
Suzanne, met Peter.
Ik vroeg me af hoe het met je gaat.
Het is nogal stresserend op kantoor.
Ik vertel het je nog wel een keer...
Ik voel me nogal slecht over wat er tussen ons is gebeurd.
Wil je me terugbellen?
Ik ben nog een uurtje op kantoor.
Ik hoop dat je...
me belt.
Hoi, met Suzanne. Spreek maar een boodschap in.
Suzanne, met Peter.
Ben je daar?
Ik wilde maar even horen of alles in orde is.
Dat is alles.
Het spijt me dat ik je zo vaak bel.
Maar het is al vijf dagen geleden dat we elkaar gezien hebben.
Ik wil met je praten.
Als we nou...
Hoi.
Ik ben hier.
Ik kan jou niet meer zien.
Dat was het, Peter. Ik ga niet meer van gedachten veranderen.
Sorry voor vorige keer. Ik dacht dat ik geduld genoeg had, maar...
Ik kan mezelf niet toestaan om jou te willen.
Ik weet dat jij er zo over denkt.
Het zal nooit meer gebeuren.
Het zal nooit gebeuren. - Ik wil jou niet kwijt!
Als ik zou toegeven, dan zou ik...
Ik kan het niet.
En eigenlijk kan jij het evenmin.
Dat is jouw beslissing, niet de mijne.
Ben je vergeten dat je getrouwd bent?
Het is net iets als je leeftijd, je kan het niet negeren.
Laten we gaan. Laten we wat wandelen en hierover praten.
Nee! Ik ga nergens met jou naartoe.
Suzanne, doe dit nou niet. - Wat niet?
Jij bent degene die de controle verliest.
Jij kan de fantasie niet loslaten.
Wil jij mij dan kwijt?
Nee, misschien niet.
Maar dat maakt niet uit. Ik kan niet verantwoordelijk zijn voor jou.
Vertel me wat je voelt, Peter.
Ik voel me alsof jij nog steeds bij mij bent.
En dit? - Pijn, het voelt als pijn.
Vertel me wat er aan de hand is. - Ik ben droevig.
Houden zo, Peter.
Als kind had ik alle hoop al opgegeven.
Ik ben gemaakt om mezelf aan te passen naar de wensen van anderen.
Hopeloos bleef ik verderzoeken.
Ik wilde me laten doorboren, piercen, in stukken laten trekken.
Hervormd.
Gevormd.
Ik hield me aan het plan.
Ik wilde doorboren, piercen, in stukken trekken.
Ik wil weer naar jou kijken.
De tijd is om.
Alles in orde met haar?
Zij zwemt veel beter dan ik.
De Vissers hebben m'n boek goed weten te lanceren aan de zuidkust.
Ik had nog wat langer mogen blijven.
Spijtig. - Ik weet het niet...
Ik weet niet of dat zoveel verschil uitmaakt.
Ik dacht dat de meesten ertegen waren?
Ach, ze zijn gewoon tegen de idee van verandering.
Dat is normaal, denk ik.
Maar niet erg realistisch.
Heeft ze jou iets verteld over haar reis?
Nee, niet echt.
Ik denk dat we op de foto's moeten wachten.
't Is gek. Vroeger vertelde ze je bijna alles en nu niks meer.
Ze is erg gesloten. Net als jij.
Ik weet 't niet.
Van haar of van jou?
Ik ben bang dat de meeste mensen me niet begrijpen.
Hoor ik daar ook bij? - Nee.
Je doet me wel pijn, hoor.
Ik weet 't.
Dat spijt me.
Hallo?
Suzanne, met Peter.
Hoe gaat het met je?
Met mij gaat het goed.
Ik zag je advertentie in één van de bladen.
Ik had het geld nodig. Het was maar één dag werk.
Ik vroeg me af of we nog eens konden afspreken.
Om te praten.
Het zou nu niet anders zijn dan een jaar geleden.
Peter? Ben je er nog?
Ja.